Σπεράντζα Βρανά
Σπεράντζα Βρανά
  • Όνομα:
    Σπεράντζα Βρανά
  • Ιδιότητα:
  • Γεννήθηκε:
    06 Φεβρουαρίου 1928
  • Απεβίωσε:
    29 Σεπτεμβρίου 2009
  • Ταινίες με FF:
    4

Η Σπεράντζα Βρανά, με πραγματικό όνομα Ελπίδα Χωματιανού, ήταν μια από τις σημαντικότερες Ελληνίδες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου. Χειραφετημένη, με ένα μοναδικό στυλ «γυναικείας μαγκιάς», βαθιά εκφραστικότητα, σύμβολο του σεξ για πολλά χρόνια, είδωλο της επιθεώρησης, μάγεψε τον αντρικό πληθυσμό και με τις ερμηνείες της, «κολάκεψε» τη γυναικεία υπόσταση.
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι, όπου ήταν και η αφετηρία της καριέρας της, καθώς μια μέρα ακολούθησε ένα από τα μπουλούκια της εποχής, εξαιτίας ενός έρωτα. Από μπουλούκι σε μπουλούκι και από ρόλο σε ρόλο και, έχοντας πάρει άδεια ηθοποιού ως εξαιρετικό ταλέντο, βρίσκεται το 1948 στο θέατρο «Μετροπόλιταν», στην επιθεώρηση των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου «Άνθρωποι- Ανθρωποι», σε ένα θίασο με φερέλπιδες νέους ηθοποιούς όπως ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Ντίνος Ηλιόπουλος και η Σμαρούλα Γιούλη. Σε αυτή την παράσταση τραγούδησε το θρυλικό τραγούδι «Το Τραμ το Τελευταίο», και ερμήνευσε για πρώτη φορά τον ρόλο της «μόρτισσας», ένα ρόλο με τον οποίο συνδέθηκε σε όλη την καριέρα της, με πρώτο κινηματογραφικό δείγμα την αξέχαστη ερμηνεία της στην ταινία «To Σωφεράκι» (1954), δίπλα στον αρσενικό «μόρτη» Μίμη Φωτόπουλο. Ωστόσο, η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση είχε ξεκινήσει το 1950, με την ταινία της Φίνος Φιλμ «Έλα στο Θείο» δίπλα στον Νίκο Σταυρίδη. Στη συνέχεια γύρισε άλλες 30 ταινίες - δύο της Φίνος Φιλμ - με αξιοσημείωτη εμφάνιση στην ταινία «Η Ωραία των Αθηνών» (1954), όπου τραγούδησε και χόρεψε με μπρίο, θηλυκότητα και ταμπεραμέντο, το θρυλικό τραγούδι «Αυτό το μάμπο το Μπραζιλιέρο». Κλασική επίσης έχει μείνει και η ερμηνεία της στην ταινία το «Ο Σκληρός Άντρας» (1961).

Η μεγάλη αγάπη της Σπεράντζας Βρανά ήταν όμως η επιθεώρηση στο θέατρο, όπου αφοσιώθηκε, κατέθεσε το ταλέντο της και ξεδίπλωσε τα χαρίσματά της στην υποκριτική και το τραγούδι. Συνεργάστηκε με τον θίασο του Μπουρνέλη για 18 χρόνια με κάποια μικρά διαλείμματα (1948-1966), όπου και γνώρισε τις μεγαλύτερες επιθεωρησιακές επιτυχίες, με πιο χαρακτηριστικές τις «30 το Δολλάριο» με την οποία χρίστηκε πρωταγωνίστρια, «Το τραγούδι της Αθήνας, Ομόνοια Πλας», «Ραντεβού στο Καμπαρέ», «Σιγά και με το Μαλακό», «Αλήθειες και Ψευτιές» και πολλές άλλες. Το 1958 έκανε τουρνέ στην επαρχία και αποθεώθηκε από το κοινό που διψούσε να την απολαύσει από κοντά.
Τη δεκαετία του ’80 ασχολήθηκε με την συγγραφή βιβλίων, ξεκινώντας με την αυτοβιογραφία της, που είχε τον τίτλο «Τολμώ» και συνέχισε με τα βιβλία «Το Θέατρο, τα Μπουλούκια κι Εγώ» και «Επιθεώρηση, Καψούρα μου». Το 1985 αποφασίζει να εγκαταλείψει το θέατρο και ειδικά την μεγάλη της αγάπη, την επιθεώρηση, ενώ η τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση έγινε το 1999 στην ταινία των Ρέππα-Παπαθανασίου «Safe Sex». Πέθανε από ανακοπή καρδιάς.